نم نمک فصل بهاران می شود

سال نوکم کم نمایان می شود

عیدمن وقتی نباشی پیش من

همچوعیدسوگواران می شود

سنبلم پژمرده همچون روح من

سبزه ام زردوپریشان می شود

ماهیم درتنگ تنگی ازبلور

روی آب افتاده بیجان می شود

روبرویم آینه چین می خورد

از نبودت شمع گریان می شود

مثل سیروسرکه می جوشددلم

اشک هم ناخوانده مهمان می شود

طعم گس داردچوسنجد عیدمن

سال ازگشتن پشیمان می شود

روزعید و روز میلادم بود

ابتدایم بی توپایان می شود

روز میلادم فراموشت شده

زین سبب دردم دوچندان می شود

دل بریدن از همه ایام سال

درنبودت سخت آسان می شود

سال تحویلی که این سان می شود

احسن الحالش نمایان می شود

فرزانه